nocny las (uzależnienie)


pejzaż / wtorek, Czerwiec 21st, 2016

Wyobraźnia stwarza nocny las.

Gałęzie skrzypią głośniej, zwiastują więcej. Szmery projektują w głowie ruchome obrazy. Runo, drzewa i krzaki ożywają. Łatwo wyobrazić sobie strumień życia płynący w plątaninie liści, gałęzi, ziemi i mchu. Włosy życia ciągnące się od korzeni do najcieńszych gałązek, rozsadzające od wewnątrz nienaruszalną zdawałoby się jedność drzewa. Niezauważalnie wszystko zmienia w cień, który na początku łatwo wychwytywalny, z biegiem czasu zmazuje kształty. Wszystko staje się cieniem. I wszystko w nim żyje. Każde drzewo coś za sobą chowa. Rozorana ziemia kryje bestie.

nocny las - pejzaż - Maciej Zdun - fotograf

nocny las - pejzaż - Maciej Zdun - fotograf

nocny las - pejzaż - Maciej Zdun - fotograf

Po wyłączeniu wyobraźni, gdy nie wieje wiatr, panuje tu spokój. Sen dotyczy większości. Mniejszość jest niegroźna. Poluje cicho, niemal niemożliwe jest ją zobaczyć. Spocone myśli mówią, jednak, że to nie jest miejsce dla mnie. Nerwowe serce napędza stopy i dłonie. Dzisiaj nie zdążę przyzwyczaić się do tego spokoju. Stanie się to kilkadziesiąt dni później. Uzależnię się.

nocny las - pejzaż - Maciej Zdun - fotograf

nocny las - pejzaż - Maciej Zdun - fotograf