Warszawa?


Bez kategorii, reportaż autorski / piątek, Marzec 4th, 2016

mw

Interesują nas rzeczy jasne, o krzykliwych barwach i mnóstwie emocji. Świat krzyczy zbyt głośno więc przestaje być słyszalny. Pokrętło zawsze biegnie w prawo. Nigdy nie brakuje nam skali.

Wiem. Nie jestem słyszalny. Zajmuje się niechcianymi częściami świata. Na moich zdjęciach dzieci nie umierają z głodu, brakuje tu seksu, barwy i światła są przygaszone, a moi bohaterowie odlegli. Żyją w swoich przestrzeniach, nie mówią nic do Was, nie puszczają Wam nawet oczu. Pewnie daleko nie zajdę z takimi zainteresowaniami, ale z całego tego hałasu wybieram ciszę. Spokojnie przyglądam się z oddalenia słońcu rano łaskoczącemu stopy, a wieczorem głaszczącemu czubki głów. Czekam, aż wrócicie do domów, wtedy wychodzę. Wolę jak jest Was mniej, bo Ci których spotykam chcę by byli Ważni. Jak ten niepotrzebny nikomu świat. Odnajduję w nim to coś co dla mnie jest prawdziwie Piękne i Dobre. I tak już chyba zostanie.

Warszawa? Możliwe.

mw1

mw6

mw8

mw10

mw11a